در دادرسی نخستین – دعوي متقابل

 

در دادرسی نخستین – در امور اتفاقي

مبحث هفتم – دعوي متقابل


ماده 284 –
مدعي عليه حق دارد در مقابل ادعاي مدعي اقامه دعوي كند و چنين دعوي را در صورتي كه با دعوي اصلي ناشي از يك منشاء يا با دعوي نامبرده ارتباط كامل داشته باشد دعوي متقابل نامند و به آن دعوي در همان دادگاه با دعوي اصلي رسيدگي مي شود مگر اين كه دعوي متقابل از صلاحيت ذاتي دادگاه خارج باشد.
بين دو دعوي وقتي ارتباط كامل موجود است كه اتخاذ تصميم در هر يك مؤثر در ديگري باشد.
ماده 285 – دعوي متقابل به موجب دادخواست اقامه مي شود ليكن دعوي تهاتر و صلح و فسخ و رد خواسته و امثال آن كه براي دفاع از دعوي اصلي اظهار مي شود دعوي متقابل محسوب نبوده و محتاج به دادخواست عليحده نيست.
ماده 286 – در صورتي كه ادعاي مدعي عليه در مقابل دعوي مدعي متقابل نباشد به درخواست مدعي دادگاه به آن دعوي عليحده رسيدگي مي كند و اگر رسيدگي به دعوي از صلاحيت ذاتي دادگاه خارج باشد عدم صلاحيت خود را در رسيدگي نسبت به دعوي نامبرده اعلام مي دارد.
ماده 287 – اگر دعوي اصلي در دادگاه بخش اقامه شده و رسيدگي به دعوي متقابل از صلاحيت دادگاه بخش خارج باشد دادگاه بخش هر دو دعوي را به دادگاه شهرستان صلاحيتدار احاله خواهد بود.
ماده 288 – دادخواست دعوي متقابل در دادرسي هاي عادي بايد در موقع تقديم اولين لايحه پاسخ نامه مدعي عليه و در دادرسي هاي اختصاري تا اولين جلسه دادرسي داده شود.
ماده 289 – در دادرسي هاي اختصاري اگر مدعي عليه دعوي متقابل را در جلسه دادرسي اقامه نمايد مدعي مي تواند براي تهيه پاسخ و ادله خود تأخير جلسه را بخواهد.

برای خرید و دانلود تمام متن قوانین و مقررات آیین دادرسی مدنی در یک فایل قابل ویرایش بر روی لینک زیر کلیک کنید :

5,000 ریال – خرید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *